Με μικρές δόσεις χιούμορ ενδιάμεσα, αλλά πολύ μεγάλες αλήθειες, η Gemma Correll, η Βρετανή εικονογράφος, μέσα από τα σκίτσα της παρουσιάζει την καθημερινότητα ενός ανθρώπου που αγωνίζεται ενάντια σε ψυχικά προβλήματα και οι περισσότεροι από τους 700 χιλιάδες followers της όχι μόνο την στηρίζουν αλλά και βρίσκουν μέσα στα έργα της τους εαυτούς τους Η ίδια συστήνεται με μεγάλες δόσεις αυτοσαρκασμού, καθώς περιγράφει τον εαυτό της ως ένα άτομο που είναι υπερβολικά κακό στα σπορ, στις δημόσιες ομιλίες και στα μαθηματικά. Κι ενώ δεν είναι κακή στην ζωγραφική, έγινε εικονογράφος εξαιτίας έλλειψης άλλων επιλογών και στην συχνή ερώτηση γιατί τα σκίτσα της μοιάζουν σαν να τα έχει σχεδιάσει πεντάχρονο, απαντάει πως στην πραγματικότητα έχει προσλάβει ένα 5χρονο αγόρι, τον Άλαν να της σχεδιάζει…Κι στο site της, μας αποκαλύπτει μία σοκαριστική αλήθεια, ότι στην πραγματικότητα πουλάει ναρκωτικά και τα σκίτσα της είναι απλώς μία κάλυψη… Γεννημένη στην Βρετανία το 1984 κι απόφοιτη της Σχολής Καλών Τεχνών του Norwich, η Κορέλ χώρεσε στα στριπάκια της, όλα εκείνα που ταλαιπωρούν την ίδια που υποφέρει από κλινική κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές, ωστόσο, αυτά τα σκίτσα φαίνεται ότι κατάφεραν να «μιλήσουν» σε πολύ κόσμο. Άλλωστε, σύμφωνα με τις πιο μετριοπαθείς επιστημονικές εκτιμήσεις περισσότεροι από 6 εκ. Βρετανοί θα υποφέρουν από κλινική κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές σε κάποια φάση της ζωής τους. Στο έργο της παρουσιάζει την καθημερινότητα ενός ανθρώπου που αγωνίζεται ενάντια σε ψυχικά προβλήματα, αποδεικνύοντας πως το χιούμορ μπορεί να είναι λυτρωτικό ακόμα και στις πιο σκοτεινές καταστάσεις.
Στόχος της Κορέλ δεν είναι μόνο η αυτοθεραπεία και η ψυχική ανακούφιση πολλών ακόμα συνανθρώπων της μέσα από το χιούμορ, τη δημιουργικότητα, την ειλικρίνεια, αλλά και η απενοχοποίηση τέτοιων καταστάσεων. Γιατί το κοινωνικό στίγμα που συνοδεύει μέχρι τις μέρες μας τις ψυχικές διαταραχές εμποδίζει πολλούς να μοιραστούν το πρόβλημά τους με οικεία πρόσωπα, ακόμα και να απευθυνθούν σε ειδικό. «Πιστεύω ότι αυτές οι καταστάσεις είναι πολύ πιο κοινές από όσο νομίζουμε» σχολίασε η ίδια η εικονογράφος. «Ξέρω ότι θα ένιωθα κάπως καλύτερα όταν ήμουν στην εφηβεία και υπέφερα από άγχος αν δεν κουβαλούσα ολομόναχη τους φόβους μου». Επίσης, η Κορέλ πραγματεύεται και θέματα όπως ο κοινωνικός αποκλεισμός, η διαφορετικότητα, η δυσκολία προσαρμογής στο κοινωνικό περιβάλλον ή η συμφιλίωση με τον εαυτό και το σώμα. Πολλές φορές διακωμωδεί τα στερεότυπα που αφορούν τα φύλα και τους κοινωνικούς ρόλους ή τον τρόπο με τον οποίο προβάλλεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης η γυναίκα.
0 Comments
H “γρήγορη μόδα” ρυπαίνει περισσότερο τις αναπτυσσόμενες χώρες σε σχέση με τον Δυτικό κόσμο. Κι αυτό γιατί κάποια από τα ρούχα της υπερκαταναλωτικής Δύσης που δωρίζονται σε οργανώσεις ή σε καταστήματα με μεταχειρισμένα, εξαιτίας της χαμηλής τους ποιότητας, καταλήγουν να μεταπωλούνται σε αγορές που υποτίθεται πως έχουν φιλανθρωπικό σκοπό. Ωστόσο, τελικά καταλήγουν στα σκουπίδια. Παράδειγμα, στη Γκάνα, μiα από τις χώρες που έχουν έντονα επηρεαστεί από το φαινόμενο της “γρήγορης μόδας“, πάνω από 15 εκατομμύρια ρούχα, πακεταρισμένα σε δέματα, καταλήγουν κάθε εβδομάδα σε μια υπαίθρια κεντρική αγορά της χώρας, το Kantamanto, έναν αχανή λαβύρινθο επτά στρεμμάτων.
Οι έμποροι της περιοχής ανοίγουν τα δέματα, χωρίς να γνωρίζουν από πριν το περιεχόμενο τους. Αγοράζουν κάθε δέμα σε τιμές που κυμαίνονται από 20 μέχρι 500 δολάρια και στη συνέχεια αφού επεξεργαστούν τα ρούχα που περιέχουν (μια διαδικασία που περιλαμβάνει το πλύσιμο, το βάψιμο και το μαντάρισμα) τα εμπορεύονται στον πάγκο τους. Υπάρχουν πάνω από 5000 τέτοιοι πάγκοι στη συγκεκριμένη αγορά. Με πληθυσμό στα 30 εκατομμύρια, η Γκάνα δεν μπορεί να απορροφήσει τα 15 εκατομμύρια ρούχα που καταλήγουν κάθε εβδομάδα στην αγορά Kantamanto. Τα περισσότερα απ’ αυτά πετιούνται σε χωματερές, ενώ όταν φυσούν άνεμοι, οι παραλίες της περιοχής γεμίζουν από σαπισμένες υφασμάτινες μάζες. Τα ρούχα “του Νεκρού Λευκού” όπως χαρακτηρίζονται από τους ντόπιους, προέρχονται κυρίως από τις Η.Π.Α. Οι Αμερικάνοι, αγοράζουν φτηνά ρούχα, τα οποία αφού τα φορέσουν τέσσερις με πέντε φορές, σε αρκετές περιπτώσεις τα πετούν ή τα δωρίζουν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Η χαμηλή ποιότητα αυτών των ενδυμάτων όμως, δεν δίνει άλλη επιλογή στα καταστήματα και τις οργανώσεις που τα παραλαμβάνουν, από το να τα δώσουν σε μια αόρατη σε πολλούς αγορά, το “Salvage Market”. Σκοπός του “Salvage Market” είναι η μεταπώληση των ρούχων των οργανώσεων σε αναπτυσσόμενες χώρες, ώστε τίποτα “να μην πάει χαμένο”. |
Archives
September 2023
Categories |