«Αόρατοι» άνθρωποι, «αόρατες» ζωές οι άστεγοι της Αθήνας και των άλλων πόλεων που ζουν σαν να μην υπάρχουν από τους περαστικούς, στο κρύο, την βροχή και κυρίως με την πραγματικότητα ότι η καθημερινότητά τους δεν περιλαμβάνει σπίτι, εργασία, κοινωνική ζωή. 40 χιλιάδες ζουν στους δρόμους, οι περισσότεροι στην Αθήνα και συνεχώς δραστηριοποιούνται όλο και περισσότερα δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης Το One Stop, μία ιδέα της ομάδας STEPS είναι μια μικρή γιορτή αλληλεγγύης, με στόχο να δώσει λίγη χαρά σε ανθρώπους που θέλουν να συνεχίσουν να ζουν με αξιοπρέπεια. Κάθε Τετάρτη και Κυριακή απόγευμα στην στέγη του συνΑθηνά, δίνεται ένα ραντεβού για ανθρώπους σε κατάσταση δρόμου ή απόρους προκειμένου να καλύψουν πρακτικές τους ανάγκες και να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες. Πλύσιμο ρούχων, μια μερίδα φαγητού, πρόσβαση σε φάρμακα και πρώτες βοήθειες, νομική συμβουλευτική υποστήριξη, ενημέρωση για τα δικαιώματά τους ακόμα, ένα αυτοσχέδιο κουρείο, θεατρικά δρώμενα είναι μερικά από τα συστατικά μιας πρωτοβουλίας με κεντρικό της στόχο να προάγει το δικαίωμα των ανθρώπων που ζουν σε κατάσταση δρόμου να συμμετέχουν, να προσφέρουν, να ανήκουν. Το STEPS, ξεκίνησε να δομείται τον Απρίλιο του 2016. Εμπνευστής και ιδρυτής της οργάνωσης, που σήμερα αριθμεί 40 εθελοντές, είναι ο Τάσος Σμετόπουλος. Μεταξύ των project είναι τα προγράμματα φιλοξενίας, Night Stop, πρόγραμμα άμεσης και επείγουσας φιλοξενίας από 1-9 ημέρες σε συνεργαζόμενα ξενοδοχεία ή μικρά διαμερίσματα. Στόχος είναι να προστατευθούν άτομα που βρίσκονται σε κίνδυνο. Το Safe Passage είναι ένα πρόγραμμα ενδιάμεσης φιλοξενίας από 1 ημέρα έως 6 μήνες σε μικρά διαμερίσματα. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον. Το My Home είναι ένα πρόγραμμα φιλοξενίας από 7 μήνες έως και 2 χρόνια σε μικρά διαμερίσματα με στόχο την κοινωνικοποίηση μέσα από την εκπαίδευση. Συνοδεύεται από ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών εκπαίδευσης, ψυχοκοινωνικής στήριξης και εργασιακής συμβουλευτικής. Αν η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά η άλλη μισή είναι η προσφορά και η αλληλεγγύη, είναι η φράση που ταιριάζει στην «Ithaca laundry», ένα κινητό πλυντήριο ρούχων που ταξιδεύει σε διάφορα σημεία της Αττικής, φροντίζοντας για τη διατήρηση της υγιεινής των αστέγων, πλένοντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα ρούχα τους. Η μονάδα αποτελείται από δύο πλυντήρια και δύο στεγνωτήρια, ενώ το νερό και το ρεύμα παρέχονται δωρεάν από συνεργαζόμενους φορείς και οργανώσεις. Η κάθε πλύση διαρκεί περίπου 40’ και το στέγνωμα των ρούχων άλλα 45’. Οι ωφελούμενοι παραδίδουν τα ρούχα τους στην αρχή της βάρδιας, λαμβάνοντας έναν αριθμό προτεραιότητας με τον οποίο παραλαμβάνουν τα ρούχα τους κατά τη λήξη της διαδικασίας. Σε κάθε σημείο που πάει το πλυντήριο, ακολουθούν και εθελοντές που συνεισφέρουν στο έργο υποστήριξης των αστέγων. Κάποιοι τους μαγειρεύουν. Άλλοι τους κουρεύουν. Και κάποιοι τους προσφέρουν ψυχολογική υποστήριξη. Η δράση της «Ithaca laundry» βραβεύτηκε το 2015 από το Social Impact Award 2015. Η ιδέα της Κοινωνικής κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος» ξεκίνησε όταν ο εμπνευστής της, Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος, τον Δεκέμβριο του 2011, είδε δυο παιδιά να μαλώνουν για λαχανικά στον κάδο απορριμμάτων της λαϊκής αγοράς. Αποφασίζοντας να αναλάβει δράση, έφτιαξε δέκα τόστ και πήγε στη λαϊκή αγορά για να τα μοιράσει σε ανθρώπους που έψαχναν για τροφή στα σκουπίδια. Ο κόσμος στην αρχή δεν ανταποκρίθηκε, μέχρι που άρχισε ο ίδιος να τρώει ένα από τα τοστ. Μετά από αυτό οι άνθρωποι άρχισαν να ξεπερνούν τις αναστολές τους και πλησίασαν να πάρουν τοστ και να τα φάνε μαζί του. Στη συνέχεια πήγε στη λαϊκή και έκανε όπως λέει ο ίδιος αυτό που σπούδασε (μάρκετινγκ): ζητούσε από τους πωλητές να συνεισφέρουν πρώτη ύλη από τον πάγκο τους και άρχισε να μαγειρεύει στο δρόμο και να τρώει μαζί με τον κόσμο. Με τον τρόπο αυτό ξεκίνησε η ιδέα της "κοινωνικής κουζίνα. Από τότε μαγειρεύει ζωντανά το φαγητό στον κόσμο, τρώγοντας όλοι μαζί. Επίσης στόχος της κοινωνικής κουζίνας είναι να καταφέρει μεσα από την δράση της, να δίνει σε άνεργους που ασχολούνται καθημερινά με την κουζίνα, ό,τι χρήματα περισσεύουν από το ταμείο (30-40 ευρώ τον μήνα). Επίσης, το «σπίτι του Άλλου Ανθρώπου», που βρίσκεται στην οδό M Αλεξανδρου 122 και Αρτεμισιου 28 στο Μεταξουργείο, είναι ανοικτό για όποιον έχει ανάγκη να κάνει μπάνιο, να πάρει το πρωινό του ή να πιεί έναν καφέ. Προσφέρεται επίσης για πρόβες στην Θεατρική ομάδα, Ο Αλλος Ανθρωπος (ΑΑ)και παρέχει ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές με τη βοήθεια εθελοντών εκπαιδευτικών Στον αριθμό 132 στο ισόγειο ενός ακατοίκητου κτηρίου σε 400 τετραγωνικά μέτρα στεγάζεται το παλαιοβιβλιοπωλείο των αστέγων. Ο Λεωνίδας Κουρσούμης, εκ των ιδρυτών του παλαιοβιβλιοπωλείου βρέθηκε στο δρόμο και προσπαθώντας να βγάλει χρήματα για να επιβιώσει, μάζευε βιβλία και τα πουλούσε σε παλαιοβιβλιοπώλες. Ωστόσο, κατέληξε να έχει στην αποθήκη που του είχε παραχωρηθεί για στέγη, 2000 βιβλία και έτσι με δύο άλλους αστέγους αποφάσισαν να ανοίξουν ένα κατάστημα και να πουλούν απευθείας τα ευρήματά τους με το αντίτιμο των 2 ευρώ. Το όραμά τους είναι να φτιάξουν κι άλλα υπαίθρια ανοιχτά βιβλιοπωλεία και να δοθούν ευκαιρίες εργασίας και σε άλλους αστέγους. Το ωράριο λειτουργίας είναι από τις 11:00 μέχρι και τις 16:00 καθημερινά. Φωτογραφικό υλικό από τη σελίδα του STEPS: https://steps.org.gr
0 Comments
Αν Μακοσίνσκι: «ένα φυσιολογικό κορίτσι που απλώς χρησιμοποίησε το χρόνο της διαφορετικά μετά το σχολείο για να βελτιώσει τον κόσμο». Σε μια απομακρυσμένη κοινότητα του Βόρειου Καναδά, δίπλα στον Αρκτικό Ωκεανό, υπάρχει μια παραλία καλυμμένη με καμένα σκουπίδια - πλαστικό, γυαλί, μπαταρίες, λίπασμα και γυαλιά. Εκεί βρέθηκε σε μία εκδρομή της, η 22χρονη εφευρέτης Αν Μακοσίνσκι η οποία έφριξε από το θέαμα το οποίο ωστόσο την ώθησε να κάνει για την προστασία του περιβάλλοντος.
Επιστρέφοντας στο εργαστήριο της στη Βικτώρια, στη νότια άκρη του νησιού του Βανκούβερ, είχε μια ιδέα. Άρχισε να εργάζεται σε μια σειρά παιχνιδιών για να διδάξει στα παιδιά την ανανεώσιμη ενέργεια. Οι χαριτωμένοι, έντονα χρωματισμένοι χαρακτήρες κάνουν ήχους, περιστρέφονται ή αναβοσβήνουν όταν κινούνται υποβρύχια, τοποθετούνται στον ήλιο ή περιελίσσονται, για να επιδείξουν διαφορετικούς τρόπους παραγωγής ενέργειας. «Θέλω απλά, ειδικά τα μικρά παιδιά, να αισθάνονται σαν να μπορούν να εφεύρουν τις δικές τους λύσεις και να μην περιμένουν άλλους να τις βρουν», λέει. «Θέλω να εμπνεύσω τους ανθρώπους να είναι πιο δημιουργικοί με τους πόρους που έχουν γύρω τους», τονίζει σε συνέντευξη της στο CNN. Ελπίζει ότι τα παιχνίδια θα κυκλοφορήσουν στην αγορά τον επόμενο χρόνο. Η Μακοσίνσκι ήταν ένα ασυνήθιστο παιδί. Δεν έβλεπε τηλεόραση, δεν έπαιζε βιντεοπαιχνίδια, ούτε είχε κινητό. Αντιθέτως, άκουγε όπερα, έβλεπε ταινίες του βωβού κινηματογράφου και έμαθε πιάνο και βιολί. Το πρώτο της παιχνίδι ήταν ένα κουτί με τρανζίστορ. «Δεν μου δόθηκαν πολλά παιχνίδια, οπότε έπρεπε να κάνω τα δικά μου», λέει. «Έπαιρνα τα σκουπίδια ό,τι έβρισκα χρήσιμο και με το όπλο σιλικόνης μου συνένωνα όλα αυτά τα ετερόκλητα πράγματα σε εφευρέσεις που προφανώς δεν λειτουργούσα, αλλά μου άρεσε να χρησιμοποιώ ό,τι έβρισκα τριγύρω μου». Και στο τέλος, δημιούργησε κάτι που δούλεψε. Στα 15 της συμμετείχε στο διαγωνισμό Science Fairτης Google κα κέρδισε παρουσιάζοντας ένα κενό εσωτερικά θερμοηλεκτρικό φακό, ο οποίος ανάβει αποκλειστικά τροφοδοτούμενος από την θερμότητα του ανθρώπινου χεριού. Το εμπνεύστηκε από μία φίλη της που ζει στις Φιλιππίνες η οποία έχανε τα μαθήματά της επειδή η οικογένεια της δεν είχε λεφτά για ηλεκτρικό ρεύμα. Πλέον, κι αφού ταλαιπωρήθηκε αρκετά για να κατοχυρώσει πατέντες της, σχεδιάζει να προσλάβει μια ομάδα μεταλλουργών και μηχανικών για να εργαστεί πάνω στην παραγωγή αυτού του φακού ώστε να το λανσάρει στην αγορά σε προσιτή τιμή. «Αυτός ήταν πάντα ο στόχος μου, να μπορώ να το διανείμω ή να συνεργάζομαι με μια ΜΚΟ, ώστε όποιος αγόραζε ένα φακό εδώ στην Αμερική θα μπορούσε να δώσει ένα σε κάποιον που χρειαζόταν ηλεκτρική ενέργεια». Ο οργανισμός Fashion For Relief έχει αφιερώσει το έργο του στο να βελτιώσει τις ζωές των ανθρώπων οι οποίοι το έχουν ανάγκη ενώνοντας τις δυνάμεις της βιομηχανίας της μόδας για καλό σκοπό. Κινητήρια δύναμη του οργανισμού, η «μαύρη γαζέλα» της πασαρέλας Ναόμι Κάμπελ. Η Νaomi Campbell δημιούργησε το συγκεκριμένο οργανισμό, Fashion for Relief το 2005 κατόπιν ενθάρρυνσης του Νέλσον Μαντέλα που την είχε προτρέψει, όπως είχε δηλώσει η ίδια, να χρησιμοποιεί την φωνή της για να μιλάει για θέματα που την ενδιαφέρουν.
Ο Fashion for Relief συγκεντρώνει πόρους για τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων που ζουν σε αντίξοες συνθήκες, όπως πληγέντες από φυσικές καταστροφές. Κατά καιρούς έχει ασχοληθεί με τη μάχη ενάντια στον Έμπολα, με τη βοήθεια σε όσους χτυπήθηκαν από τον τυφώνα Κατρίνα αλλά και με τη βοήθεια στα θύματα του σεισμού στην Αϊτή. Πιο πρόσφατα, το Fashion For Relief συνεργάστηκε με το Save the Children προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα που θα παρέχουν φαγητό, στέγη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε παιδιά από όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και τα παιδιά της Συρίας. Ο καθένας μπορεί να κάνει μια δωρεά μέσα από το fashionforrelief.org αλλά ο οργανισμός διοργανώνει και επιδείξεις μόδας που προσελκύουν τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου, είτε για να περπατήσουν στην πασαρέλα, είτε απλώς για να δώσουν το παρών σαν προσκεκλημένοι. Το gala, εκτός από την επίδειξη περιλαμβάνει και μία δημοπρασία, όπου συγκεντρώνονται σημαντικά ποσά. Ενόψει των Χριστουγέννων, θα λειτουργήσει από τις 27 Νοεμβρίου μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου, ένα pop-up κατάστημα μόδας (κάτι ανάμεσα σε εκθεσιακά περίπτερα και μικρά καταστήματα με μικρή διάρκεια ζωής) στο Λονδίνο, όπου θα πωλούνται δημιουργίες σχεδιαστών, δωρεές φίλων και συγγενών της αλλά και ρούχα από τη δικιά της γκαρνταρόμπα. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν για προγράμματα εκπαίδευσης και απασχόλησης νέων. Είναι η τέταρτη φορά που λειτουργεί ένα pop-up κατάστημα μόδας με την υπογραφή του Fashion for Relief και αυτή την χρονιά θα υπάρχουν πολλά περισσότερα ρούχα σε καλές τιμές και πολλές διαφορετικές εκδηλώσεις. |
Archives
September 2023
Categories |